Senator – na fundamencie minionych dziejów – Portal PR - 24PR




Senator – na fundamencie minionych dziejów

25.07.2012 Kategoria: NIERUCHOMOŚCI. Autor: admin

Projekt Senator to inwestycja wyjątkowa w skali Warszawy i Polski. Nowoczesny budynek biurowy o powierzchni blisko 25 000 m2 łączy w sobie historyczną architekturę i nowoczesne wnętrza biurowe. Budynek znajduje się przy ul. Bielańskiej, w części Warszawy, która od czasów króla Augusta Poniatowskiego związana jest z finansami. Powstanie Senatora pozwoliło odbudować pierzeję ul. Bielańskiej i al. Solidarności.

Senator to długo oczekiwany projekt, który zrealizowany został w miejscu od wieków związanym z instytucjami finansowymi. W czasach króla Augusta Poniatowskiego mieściła się tu Mennica Państwowa, w ostatnich latach zaborów rosyjski Bank Państwa, a od 1924 r. Bank Polski. W bezpośredniej okolicy natomiast swoje siedziby miały także inne znaczące banki oraz kancelarie prawne.

Projekt przygotowany został z poszanowaniem historii miejsca, do której nawiązuje zarówno formą architektoniczną jak i funkcją. Ostateczny kształt budynku powstał na deskach kreślarskich belgijskiej pracowni Jaspers & Eyers przy współpracy polskich architektów z firmy AB-Projekt oraz Architraw GB specjalizującej się w renowacjach i odbudowach. Całość projektu uzgadniana była z biurem Stołecznego Konserwatora Zabytków.

W uwagi na wielowiekową historię miejsca i szacunek dla przeszłości, firma Ghelamco przed przystąpieniem do projektowania zleciła wykonanie szczegółowych badań. Miejsce zbadali historycy i archeolodzy ze Stowarzyszenia Naukowego Archeologów Polskich. W czasie prac pozyskano w sumie ponad 9.800 zabytków, które zinwentaryzowano w blisko 570 pozycjach. Zdecydowana część z nich przekazana została do odpowiednich instytucji: Państwowego Muzeum Archeologicznego oraz Muzeum Powstania Warszawskiego.

Bryła Senatora zaprojektowano na planie dawnego budynku Banku Polskiego. Od ul. Bielańskiej znajduje się fasada frontowa z zachowanym środkowym ryzalitem i głównym wejściem do budynku. Odwzorowany został również kolisty narożnik od strony al. Solidarności. Sama elewacja zachowuje zabytkowe założenia m.in. kontynuowane są poziome linie dzielące poszczególne kondygnacje budynku. Na dwóch najniższych piętrach znajdują się duże przeszklenia, podobnie jak w historycznym budynku z 1907 r. Kamień, którym pokryta została elewacja oraz jego kolor także nawiązują do dawnego wyglądu budynku. Dolną część elewacji pokrywa piaskowiec w kolorze ceglastym odwołując się do historycznej okładziny z różowo-czerwonego piaskowca z kamieniołomu w Tumlinie. Z kolei wyższe piętra pokrył kamień w kolorystyce piasku, odwołując się tym samym do kremowo-żółtego kamienia wydobywanego w kamieniołomie w Dołach Biskupich, którym pokryte były zewnętrzne ściany gmachu Banku Polskiego.

Miejscem szczególnym w Senatorze jest główne Atrium. Jego centralna ściana poddana została renowacji, co pozwoliło odzyskać oryginalny wygląd frontowej ściany sali kasowej dawnego Banku Polskiego. Wyeksponowanie zabytkowej ściany pozwoliło także na umieszczenie w historycznym miejscu tablicy Banku Polskiego, której wmurowanie nastąpiło 24 kwietnia 1924 r. Część podłogi w Atrium została przeszklona, by zaprezentować zabytkowe fragmenty murów mennicy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego z XVIII wieku.

Projekt Senator z uwagi na wyważone połączenie elementów historycznych i nowoczesnych jest jedną z najciekawszych i najbardziej charakterystycznych inwestycji biurowych zrealizowanych w ostatnich latach w Polsce. Wyjątkowy charakter budynku i fakt, że jego realizacja pozwoliła odbudować zniszczony fragment miasta są znaczącym wydarzeniem nie tylko w rozumieniu biznesowym, ale także społecznym, a przede wszystkim wydarzeniem istotnym dla Warszawy.

Między historią a nowoczesnością

Biurowiec Senator jest nowoczesnym budynkiem, o łącznej powierzchni 25 000 m2 zlokalizowanej na 6 kondygnacjach. Parter przeznaczony został na działalność handlowo-usługową. Na kolejnych kondygnacjach zaplanowano powierzchnię biurową – 23.600 m2. W budynku znajdują się 2 wejścia do części biurowej, którą obsługują 3 recepcje z holami windowymi. Pod budynkiem zlokalizowany jest parking podziemny z wjazdem od strony al. Solidarności, zapewniający miejsce 339 samochodom.

Wnętrze budynku wyposażone zostało w rozwiązania techniczne charakterystyczne dla nowoczesnych biurowców m.in. podnoszone podłogi i podwieszane sufity, centralny system ogrzewania i klimatyzacji z kontrolą wilgotności i podziałem na strefy. Cały budynek wyposażony jest systemem zarządzania BMS oraz strukturalne okablowanie. Podobnie jak w innych biurowcach zrealizowanych przez Ghelamco, także i tu deweloper zamontował uchylne okna – rozwiązanie szczególnie cenione przez najemców. Duże powierzchnie piętra, maksymalnie do ok. 4 000 m2 dadzą najemcom biurowca Senator nieograniczone możliwości aranżacji biur.

Z racji swojego charakteru i lokalizacji biurowiec Senator już teraz budzi zainteresowanie najemców takich jak m.in. banki, firmy consultingowe czy kancelarie prawne, dla których zabytkowe wnętrza np. w historycznych kamienicach są naturalna lokalizacją. Prestiż biurowca Senator pozwoli tym firmom na posiadanie biura w lokalizacji pasującej wizerunkowo do profilu działalności, dając jednocześnie komfort jaki oferują nowoczesne budynki biurowe.

Głównym najemcą Senatora jest firma PKN Orlen, która wynajęła powierzchnię ponad 9 000 m2. W Senatorze swoje biura będą miały także firmy wchodzące w skład Grupy Rabobank, które zajmą blisko 3 000 m² powierzchni biurowej. Wśród najemców prestiżowego biurowca znajdują się także firmy Euronet i BRE Bank S.A. Firma Euronet, wynajęła powierzchnię 1 707 m2. Firma BRE Bank S.A., zajmie powierzchnię 1 666 m2.

Najnowocześniejsze rozwiązania zaplanowane w budynku oraz dowolność w aranżacji, którą uzgodnić można z deweloperem już na etapie budowy, otwierają biurowiec także na firmy z innych branż i sektorów.

Rys historyczny lokalizacji budynku Senator

Miejsce, w którym powstał Senator jest historycznym centrum finansowym Warszawy. Już w XVIII wieku król Stanisław August Poniatowski umieścił w znajdujących się tu budynkach Mennicę Państwową. Kompleks pałacowy z drugiej połowy XVII wieku zaadaptowano na kantory, składy kruszcu, skarbiec, a na piętrze apartamenty dyrektora mennicy. Samą fabrykę zlokalizowano natomiast w budynku ujeżdżalni koni sąsiadującej z pałacem. Oprócz złotych, srebrnych i miedzianych monet bito tam także medale i ordery.

W latach 1817-1821 wzniesiono nowy gmach mennicy – murowany, piętrowy budynek znalazł się nieomal dokładnie na miejscu późniejszej sali kasowej Banku Polskiego. Mennica pełniła swoją funkcję do 1867 roku, kiedy budynki przeznaczono pod wyburzenie. W ich miejscu w latach 1907 – 1911 powstał nowy gmach projektu architekta Leontija Nikołajewicza Benoit, profesora Petersburskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Do czasu odzyskania przez Polskę niepodległości znajdował się tu rosyjski Bank Państwa. Po 1918 r. miała tu swoja siedzibę Polska Krajowa Kasa Pożyczkowa, a od 1924 r. Bank Polski. W tych czasach okolica stanowiła finansowe centrum stolicy. Sąsiadami Banku Polskiego były liczne banki prywatne, instytucje finansowe i firmy związane z obrotem pieniężnym. Swoje siedziby miały tu m.in. Warszawski Bank Dyskontowy (ul. Fredry 8), Gospodarczy Bank Spółdzielczy (ul. Senatorska 10), Polski Bank Przemysłowy (ul. Senatorska 42) i Bank Zachodni (ul. Fredry 6).

Podczas okupacji niemieckiej budynek służył jako siedziba Banku Emisyjnego. W czasie działań wojennych, m.in. walk powstańczych, znaczna część gmachu uległa zniszczeniu. Część, która przetrwała została rozebrana w latach 60. Jedyne zachowane zachodnie skrzydło ruin Banku Polskiego w dniu 1 sierpnia 1981 r. zostało wpisane do rejestru zabytków. Zabytkowa ściana została wiernie odrestaurowana przez Ghelamco jako ściana frontowa głównego Atrium.

Ghelamco Poland

Podobne wpisy:







Wszelkie prawa do portalu w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych zastrzeżone są na rzecz MERKON GROUP CEZARY KRAJEWSKI i odpowiednio na rzecz współpracujących podmiotów i nie mogą być rozpowszechniane w całości bądź w części (także kanały RSS) bez uprzedniej pisemnej ich zgody.